தேனி மாவட்டம் தேக்கம்பட்டி சிறையில் இருந்து 17 விசாரணைக் கைதிகள் தப்பிய சம்பவம் தமிழ்நாட்டையே அதிர வைத்திருக்கிறது. வலிப்பு வந்ததாக நாடகமாடி, உதவிக்கு வந்த காவலர்களைத் தாக்கிவிட்டு, சிறையின் பிரதான வாயில் வழியாகவே கைதிகள் வெளியேறியதாகக் கூறப்படுகிறது. தப்பியவர்களைப் பிடிக்கத் தனிப்படைகள் அமைக்கப்பட்டு, தேடுதல் வேட்டையும் தீவிரப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. நான்கு பேர் மீண்டும் பிடிபட்டதாக வெளியான தகவல்கள், மீதமுள்ளவர்களைத் தேடும் பணியின் தீவிரத்தை உணர்த்துகின்றன.
ஆனால், இது தமிழ்நாட்டுச் சிறை வரலாற்றில் நடந்த முதல் அதிர்ச்சிகரமான சம்பவம் அல்ல. சிறைக்குள் இருந்தபடியே தப்பிப்பதற்கான திட்டம் தீட்டிய கைதிகள், பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பாதுகாப்பு அமைப்புக்குப் பெரும் சவாலாக இருந்திருக்கிறார்கள்.
வேலூர்: 153 அடி சுரங்கம்!
தேனி மாவட்டம் ஆண்டிபட்டி அருகே தேக்கம்பட்டியில் உள்ள மாவட்டச் சிறையில் நடந்த சம்பவம், கைதிகள் தப்பிக்கும் உத்தியில் உடல் வலிமையைவிடச் சூழ்நிலையைத் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்துவது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறது.
அக்டோபர் 26-ம் தேதி இரவு, சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த கைதி ஒருவருக்கு வலிப்பு ஏற்பட்டதாகக் கூறி மற்ற கைதிகள் சத்தமிட்டுள்ளனர். இதையடுத்து உதவிக்காகச் சிறைக் காவலர்கள் அறைக்குள் சென்றபோது, கைதிகள் அவர்களைத் தாக்கியதாகக் கூறப்படுகிறது. காவலர் தங்கப்பாண்டி தலையில் காயமடைந்தார். அதன் பின்னர் 17 பேரும் சிறையிலிருந்து தப்பியோடியுள்ளனர்.
இந்தச் சம்பவத்தில் கவனிக்க வேண்டியது, சிறையின் மதில் சுவரை உடைக்கவோ, சுரங்கம் தோண்டவோ கைதிகள் முயற்சி செய்யவில்லை என்பதுதான். மாறாக, மருத்துவ உதவி தேவைப்படும் அவசரநிலையைப் பயன்படுத்தியதாகக் கூறப்படுகிறது.
வேலூர் கோட்டை: 153 அடி சுரங்கம் தோண்டி 43 பேர் தப்பிய மர்மம்!
தமிழகச் சிறை வரலாற்றில் மிகப் பெரிய தப்பிப்புச் சம்பவங்களில் ஒன்றாகப் பார்க்கப்படுவது வேலூர் கோட்டையில் நடந்த சம்பவம். இங்கு அமைந்திருந்த திப்பு மஹால் சிறப்புத் தடுப்பு முகாமில் அடைக்கப்பட்டிருந்த விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் எனச் சந்தேகிக்கப்பட்ட 43 பேர், ஒரே நேரத்தில் தப்பியோடினர்.
அது எப்படி சாத்தியமானது?
சிறைக்குள் இருந்தவர்கள் பல நாட்களாகத் திட்டமிட்டு, சுமார் 153 அடி நீளமுள்ள சுரங்கத்தைத் தோண்டியதாக அன்றைய செய்தி அறிக்கைகள் தெரிவித்தன. குளியலறைக் குழாய்கள், உணவு உண்ணப் பயன்படுத்தப்பட்ட உலோகத் தட்டுகள் உள்ளிட்ட பொருட்களைத் தோண்டுவதற்கான கருவிகளாக மாற்றியதாகவும் கூறப்பட்டது. சுரங்கம் கோட்டையைச் சுற்றியிருந்த அகழியை நோக்கிச் சென்றது. அதன் வழியாக வெளியேறியவர்கள் அகழியைக் கடந்து தப்பினர்.
இங்கே எழும் மிக முக்கியமான கேள்வி, 153 அடி நீளமுள்ள சுரங்கத்தை ஒரே இரவில் தோண்ட முடியாது என்பதுதான். அப்படியென்றால், இந்தப் பணி எத்தனை நாட்களாக நடந்தது? தோண்டப்பட்ட மண் எங்கே வைக்கப்பட்டது? சிறைக் காவலர்களின் கண்காணிப்பில் இருந்து இந்த நடவடிக்கை எப்படி தப்பியது?
இந்தக் கேள்விகள் அப்போது பெரும் சர்ச்சையை ஏற்படுத்தின. சம்பவம் தொடர்பாக நீதித்துறை விசாரணைக்கும் உத்தரவிடப்பட்டது. தப்பியவர்களைப் பிடிக்க மாநிலம் முழுவதும் தேடுதல் நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.
இந்தச் சம்பவம் ஒரு விஷயத்தைத் தெளிவுபடுத்தியது: சிறையின் பாதுகாப்பு என்பது மதில் சுவரின் உயரத்தை மட்டுமே சார்ந்ததல்ல. கைதிகளின் அன்றாட நடவடிக்கைகள், அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் பொருட்கள், கண்காணிப்பின் தரம் என ஒவ்வொன்றும் முக்கியம்.
சென்னை மத்திய சிறை: காவலர்களைக் கட்டிப்போட்டுவிட்டு தப்பிய ஒன்பது பேர்!
1995-ம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் சென்னை மத்திய சிறையில் நடந்த மற்றொரு சம்பவமும் பாதுகாப்பு அமைப்பில் இருந்த குறைபாடுகளை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவந்தது.
தடா சட்டத்தின் கீழ் அடைக்கப்பட்டிருந்த, விடுதலைப் புலிகள் இயக்க ஆதரவாளர்கள் எனக் கூறப்பட்ட ஒன்பது கைதிகள், சிறைக் காவலர்களைத் தாக்கி, துணிகளால் கட்டிப்போட்டுவிட்டு தப்பியோடினர். படுக்கை விரிப்புகள், துணிகளால் செய்யப்பட்ட கயிறுகள், இரும்புக் கம்பிகள் உள்ளிட்டவற்றைப் பயன்படுத்தி சிறைச்சுவரைக் கடந்து சென்றதாக நீதிமன்ற ஆவணங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
இந்தச் சம்பவத்தில் கவனிக்க வேண்டிய அம்சம், கைதிகள் காவலர்களைத் தாக்கியதோடு நிற்கவில்லை, சிறையின் அன்றாட நடைமுறைகளில் இருந்த பலவீனங்களையும் பயன்படுத்தியதாகக் கூறப்படுவதுதான்.
செல்கள் முறையாகப் பூட்டப்பட்டனவா? இரவுப் பணியில் இருந்த காவலர்கள் சோதனைகளைச் செய்தார்களா? கைதிகள் பயன்படுத்திய பொருட்கள் எவ்வாறு அவர்களிடம் இருந்தன?
இந்தக் கேள்விகள் தொடர்பான விவரங்கள் பின்னர் நீதிமன்ற வழக்கிலும் இடம்பெற்றன. சிறை நிர்வாகத்தில் ஒரு சிறிய நடைமுறைத் தவறுகூட எவ்வளவு பெரிய விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் என்பதற்கு இந்தச் சம்பவம் ஓர் உதாரணமாக அமைந்தது.
சென்னை மத்திய சிறைக் கலவரம்: ஒரு கைதியின் மரணம்... வெடித்த வன்முறை!
சிறையிலிருந்து தப்பிப்பது மட்டுமல்ல, சிறைக்குள்ளேயே பாதுகாப்பு அமைப்பு முற்றிலும் கட்டுப்பாட்டை இழக்கும்போது என்ன நடக்கும் என்பதற்கும் சென்னை மத்திய சிறையில் நடந்த 1999-ம் ஆண்டு கலவரம் ஓர் உதாரணம்.
குண்டர் சட்டத்தின் கீழ் அடைக்கப்பட்டிருந்த 'பாக்ஸர்' வடிவேலு என்ற கைதி உடல்நலக் குறைவால் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டு உயிரிழந்தார். அவரது மரணம் குறித்த தகவல் சிறைக்குள் பரவியதும், அவர் தாக்கப்பட்டுக் கொல்லப்பட்டதாகச் சக கைதிகள் மத்தியில் சந்தேகம் எழுந்ததாக அன்றைய செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.
இதையடுத்து கைதிகள் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர். வன்முறை தீவிரமடைந்த நிலையில், காவலர்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தப்பட்டதாகவும், கைதிகள் சிறைக் கட்டடங்களின் கூரைகளிலும் மரங்களிலும் ஏறி நின்று எதிர்ப்புத் தெரிவித்ததாகவும் செய்திகள் வெளியாகின. நிலைமையைக் கட்டுப்படுத்த காவல்துறையினர் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தினர்.
பின்னர் இந்தக் கலவரம் தொடர்பாக விசாரணை நடத்தப்பட்டது. பாக்ஸர் வடிவேலுவின் மரணம் குறித்த சந்தேகம், சிறை நிர்வாகத்தின் மீதான கைதிகளின் நம்பிக்கை, தகவல் பரவிய விதம் ஆகியவை எவ்வாறு ஒரு பெரிய வன்முறையாக மாறின என்பதைப் புரிந்துகொள்ள இந்தச் சம்பவம் முக்கியமானது.
குற்றவியல் பார்வையில் இந்தச் சம்பவம் சொல்லும் பாடம் என்ன?
சிறை என்பது சட்டத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இயங்கும் இடம். ஆனால் அங்கு தகவல்கள் மறைக்கப்படுவதாகவோ, கைதிகளுக்கு அநீதி இழைக்கப்படுவதாகவோ நம்பிக்கை உருவானால், அந்தச் சூழல் வேகமாக வன்முறையாக மாறக்கூடும். சிறை நிர்வாகத்தின் வெளிப்படைத்தன்மையும், புகார்களுக்கான முறையான விசாரணையும் பாதுகாப்பின் ஒரு பகுதிதான்.
சிறைத் தப்பிப்புகளின் பின்னணியில் இருக்கும் பொதுவான அம்சங்கள் என்ன?
தேனி, வேலூர், சென்னை என வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் நடந்த சம்பவங்களை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது, சில முக்கியமான அம்சங்கள் தென்படுகின்றன.
1. முன்கூட்டிய திட்டமிடல்: வேலூர் சம்பவத்தில் சுரங்கம் தோண்டப்பட்டதாகக் கூறப்படும் விவரம், தப்பிப்பதற்கான முயற்சி நீண்டகாலத் திட்டமிடலைக் கொண்டிருக்கலாம் என்பதைக் காட்டுகிறது.
2. மனிதர்களின் கவனத்தைத் திசைதிருப்புதல்: தேனி சம்பவத்தில் வலிப்பு ஏற்பட்டதாக நாடகமாடியதாகக் கூறப்படுவது, காவலர்களின் உதவும் மனப்பான்மையைச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தியிருக்கலாம் என்ற கோணத்தை எழுப்புகிறது.
3. கண்காணிப்பில் ஏற்படும் இடைவெளிகள்: சென்னை மத்திய சிறையில் 1995-ல் நடந்த தப்பிப்புச் சம்பவம், சிறைக் கதவுகளைப் பூட்டுவது மட்டுமல்லாமல், இரவு நேரக் கண்காணிப்பு, காவலர்களின் பாதுகாப்பு, கைதிகளின் செயல்பாடுகள் ஆகியவற்றையும் தொடர்ந்து கவனிக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்த்துகிறது.
4. சிறைக்குள் உருவாகும் பதற்றம்: 1999 கலவரம், கைதிகளிடையே பரவும் தகவல்கள், சந்தேகங்கள், நிர்வாகத்தின் மீதான நம்பிக்கை ஆகியவை பாதுகாப்புடன் நேரடியாகத் தொடர்புடையவை என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.
இறுதியாக...
ஒரு சிறைச்சாலையின் பாதுகாப்பு என்பது அதன் சுவர்களால் மட்டுமே தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை. அங்கே பணிபுரியும் காவலர்களின் விழிப்புணர்வு, நிர்வாகத்தின் செயல்திறன், கண்காணிப்பு நடைமுறைகள், கைதிகளின் செயல்பாடுகள் குறித்த மதிப்பீடு எனப் பல அம்சங்கள் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவை.
தேனி சம்பவம் தற்போது எழுப்பியிருக்கும் முக்கியமான கேள்வி இதுதான்: மருத்துவ அவசரநிலை என்று கருதப்பட்ட ஒரு சூழல், 17 கைதிகள் தப்பிக்கும் நிகழ்வாக எப்படி மாறியது?
அதற்கான முழுமையான பதில் விசாரணை முடிவுகளில்தான் கிடைக்கும். ஆனால் வேலூர் சுரங்கம் முதல் சென்னை சிறைக் கலவரம் வரை தமிழகத்தின் கடந்தகாலச் சம்பவங்கள் உணர்த்தும் செய்தி ஒன்றுதான். சிறையின் பாதுகாப்பில் ஏற்படும் ஒரு சிறிய இடைவெளிகூட, அதன் விளைவுகள் மிகப் பெரியதாக மாற வழிவகுக்கும்.